Οίκος Εφραίμογλου: Το «μαγικό χαλί» της Νέας Ιωνίας

Οίκος Εφραίμογλου: Το «μαγικό χαλί» της Νέας Ιωνίας
Συνέντευξη του Δημήτρη Εφραίμογλου στο οικονομικό περιοδικό fortunegreece.com και στη Μαρία Ακρίβου

efraimoglou2-660x440


Η ιστορική επιχείρηση του Δημήτρη Εφραίμογλου, η νέα επένδυση του ενός εκατ. ευρώ και η πορεία του κλάδου στην Ελλάδα.

Περηφανεύεται πως είναι ο «ανατολικός στο χαλί», και όχι άδικα, αφού από το 1900 εξειδικεύεται στην εισαγωγή, εμπορία, λιανική – χονδρική πώληση και συντήρηση χειροποίητων χαλιών από τα βάθη της Ανατολής κατέχοντας τη θέση του leader και του trend maker για την ελληνική αγορά.

Ήταν το 1922 όταν ο παππούς Δημήτρης Εφραίμογλου, πρόσφυγας από τη Μικρά Ασία, έφερε την τέχνη του χειροποίητου χαλιού και την οργανωμένη ταπητουργία στην Ελλάδα. Φθάνοντας μαζί με χιλιάδες άλλους πρόσφυγες εγκαταστάθηκε αρχικά στην Ύδρα, απ’ όπου ως έμπειρος τεχνίτης στην ύφανση χαλιών, ξεκίνησε να εργάζεται σε κάποιο ταπητουργείο του νησιού. Λίγο καιρό αργότερα μετακομίζει μαζί με την οικογένειά του στη Ν. Ιωνία, σε ένα δωμάτιο που τους παραχωρήθηκε από το ελληνικό κράτος, και αρχίζουν να εργάζονται στα Καμίνια του Πειραιά. Από κείνη τη στιγμή, κι έπειτα από περιόδους σκληρής δουλειάς, άρχισε η επαγγελματική ανέλιξη της οικογένειας.

Σήμερα στο τιμόνι της οικογενειακής επιχείρησης βρίσκεται ο εγγονός Δημήτρης συνεχίζοντας την παράδοση, σε μια εταιρεία που συμπληρώνει σχεδόν ένα αιώνα ζωής. Όπως αναφέρει σε αποκλειστική συνέντευξη που παραχώρησε στο fortunegreece.com, ο ιδιοκτήτης της ομώνυμης επιχείρησης  Δημήτρης Εφραίμογλου, μέχρι και το 1980 η παραγωγή πήγαινε καλά, ωστόσο, η δημιουργία της ΕΕ και το γεγονός ότι όλο και περισσότερος κόσμος άρχισε να ταξιδεύει στο εξωτερικό και να κάνει από μόνος του συγκρίσεις τιμών οδήγησε σε μείωση της ζήτησης.
«Σε επίπεδο τιμών ο κλάδος δεν μπορεί να είναι ιδιαίτερα ανταγωνιστικός όταν μιλάμε για προϊόντα εισαγωγής. Ακόμα και τις καλές εποχές που ο ανταγωνισμός ήταν πολύ μεγάλος, το όνομά μας ήταν δυνατό στην αγορά χωρίς να επικεντρωθούμε ποτέ στη διαφήμιση. Είχαμε πάντα τη δυνατότητα να αναπτύξουμε από μόνοι μας τον αριθμό των καταστημάτων χαλιών που αντέχει η Ελλάδα, αλλά οι συγκυρίες δεν το επιτρέπουν».

efraimoglou



Ο Δημήτρης Εφραίμογλου υπογραμμίζει πως ο κλάδος του χειροποίητου είναι δύσκολος, αφού όσοι δραστηριοποιούνται σε αυτόν είναι αναγκασμένοι να διατηρούν υψηλό stock εμπορευμάτων. Εφαλτήριο για τις καλύτερες πιστώσεις που πετυχαίνει η εταιρεία από τους προμηθευτές της, ήταν και είναι, η αξιοπιστία και η μακραίωνη πορεία της. «Ο λόγος μας και η χειραψία μας είναι εγγύηση για τους συνεργάτες μας. Είναι πολύ δύσκολο να τηρείς αυτές τις αρχές στις εποχές που διανύουμε.
Μιλάμε για ένα προϊόν με αργή κυκλοφοριακή ταχύτητα που απαιτεί όμως μεγάλη ποσότητα stock. Χρειαζόμαστε πενταπλάσια ποσότητα χαλιών από αυτήν που θα πουλήσουμε τελικά. Ακόμη και σε μια έκθεση αυτοκινήτου τα λειτουργικά κόστη μπορεί να είναι χαμηλότερα και η πιθανότητα να πουληθεί ένα όχημα μεγαλύτερη από αυτή ενός χαλιού».

Νέα επένδυση ενός εκατ. ευρώ μέσα στον Αύγουστο
Αν η εταιρεία κατάφερε να διατηρήσει θετικό πρόσημο στα οικονομικά της μεγέθη ήταν επειδή από το 1981 έως και το 2008 επέλεξε να ακολουθήσει μια συντηρητική πολιτική, χωρίς να πέσει στην παγίδα του τζίρου. «Επιλέξαμε να φτιάξουμε λιγότερα και μεγαλύτερα σε μέγεθος καταστήματα και αυτό μας βοήθησε όταν έπρεπε να προβούμε σε resizing. Κλείσαμε προσωρινά το ένα από τα τέσσερα καταστήματά μας που διατηρούσαμε στο Μαρούσι και μέσα στον Αύγουστο ευελπιστούμε ότι θα ανοίξουμε το νέο μας κατάστημα στην Λεωφόρο Κηφισίας. Πρόκειται για μια επένδυση της τάξης του ενός εκατομμυρίου από την οποία θα προκύψουν 7 νέες θέσεις εργασίας» αναφέρει.

«Αγκάθι» για τον κλάδο είναι η πώληση αμφιβόλου ποιότητας και προελεύσεως χαλιών που «βαφτίζονται» χειροποίητα και διατίθενται σε μη οργανωμένες αγορές. Το παραεμπόριο έχει αποσπάσει σημαντικά ποσά από τον κλάδο, με τον κ. Εφραίμογλου να επιβεβαιώνει πως δεν γίνεται καμία σημαντική κίνηση από τους αρμόδιους φορείς για την πάταξη τέτοιων φαινομένων και την προάσπιση του υγιούς εμπορίου.

«Δεν υπάρχει κακό χαλί, αλλά κακή αγορά. Όσο πιο κοντά είναι η τιμή που πληρώνεις σε αυτό που τελικά παίρνεις, τόσο πιο δίκαιη είναι μια συναλλαγή.
Ο πελάτης δεν οφείλει να γνωρίζει, οφείλει όμως να προσέχει».

«Κάθε χαλί έχει το DNA του»

efraimoglou2a

Κοιτώντας κανείς ένα καλό χαλί είναι σαν να κοιτά έναν πίνακα ζωγραφικής και αυτό είναι που καθιστά δύσκολη την αξιολόγησή και την κοστολόγησή του. Πρόκειται για συνδυασμό τεχνών. Δεν αρκεί μόνο η χώρα προέλευσης. Η συλλογή των χρωμάτων από τη φύση, ο σχεδιασμός του χαλιού, ο συνδυασμός των χρωμάτων, η ύφανση, οι κόμποι, η τεχνοτροπία, το φινίρισμα, όλα αυτά απαιτούν τη συνεργασία διαφόρων επαγγελματιών που έχουν εντρυφήσει στον μαγικό κόσμο του χαλιού. Το σχέδιο γίνεται σε χαρτί μιλιμετρέ και ο έμπειρος υφαντής πρέπει να το «διαβάσει» και να το αποδώσει όσο πιο πιστά γίνεται. Ένας λάθος κόμπος μπορεί να αλλοιώσει το αποτέλεσμα.

Ο ίδιος παρατηρεί πως ο κόσμος που έρχεται στα καταστήματά του για να ψωνίσει είναι αγχωμένος, ακριβώς επειδή βλέπει την αγορά ενός χαλιού ως μακροχρόνια επένδυση και δεν διαθέτει εμπειρία αγοράς. «Το χειροποίητο χαλί δεν έχει ταμπέλα και για να προκύψει η τελική του αξία προσμετρούνται εφτά παράγοντες. Δυστυχώς δεν υπάρχουν περιοδικά που να ενημερώνουν τον κόσμο για τα χαλιά, όπως γίνεται και με άλλα προϊόντα. Εμείς φροντίζουμε να περνάμε τουλάχιστον μια ώρα με τον εκάστοτε πελάτη για να καταλάβουμε την ψυχοσύνθεσή του. Το χαλί συζεί με το νοικοκυριό. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός και αυτή είναι η γοητεία του».

Τέσσερεις με έξι μήνες είναι ο μέσος χρόνος που χρειάζεται για την παραγωγή ενός χειροποίητου χαλιού. Το μεγαλύτερο πάντως πρόβλημα του Έλληνα καταναλωτή είναι, σύμφωνα με τον κ. Εφραίμογλου, η δυσκολία που αντιμετωπίζει όταν πρόκειται να συνδυάσει χρώματα. Πολύ κλασσικά, βαριά μεταξωτά έως και μίνιμαλ είναι τα χαλιά που κοσμούν σήμερα την πλειονότητα των ελληνικών σπιτιών. Χαλιά σε αποχρώσεις του γκρι, του κόκκινου, του μωβ, και πιο ιδιαίτερα χρώματα όπως λαχανί και οινοπνευματί θεωρούνται η τελευταία λέξη της μόδας. «Παλιά ο Έλληνας φοβόταν να συνδυάσει χρώματα. Τα καταστήματα λευκών ειδών και οι επιπλοποιοί που φτιάχνουν έπιπλα με πιο μοντέρνα χρώματα έχουν βοηθήσει αρκετά. Ο Έλληνας ξεκινά τον Αύγουστο την έρευνα αγοράς για να πάρει το χαλί που θέλει τον Νοέμβριο».